Als ik vertel dat ik mensen met een bore-out ondersteun, word ik regelmatig onderbroken. Bedoel ik niet een búrn-out?  Het bewijst maar weer: de burn-out is hot, de bore-out onbekend – en misschien zelfs onbemind. Hoe komt dat?

Prestatiegerichte samenleving

In onze samenleving wordt enorm veel waarde gehecht aan hard werken, ambitie en targets. Filosoof René Gude sprak over een ‘gesportificeerde’ samenleving: ‘Sporttermen doordringen het hele leven, in alle hoeken van de samenleving staan scoreborden te knipperen. Peilingen en rankings tuimelen over elkaar heen’ (Gude, 2014). Niet zo vreemd, toch, dat veel mensen in zo’n samenleving over de kop gaan?

Passend bij die prestatiegerichte samenleving, komt het bezwijken aan een te hoge druk (zoals bij de burnout het geval is) ons nog vrij sympathiek voor: iemand heeft keihard gewerkt, en ware werklust getoond – en daarmee scoor je punten.

Aan een bore-out kleeft een heel ander beeld: dat van verveling en onderbelasting, en daar is een stuk minder begrip voor. Sterker nog: dat wordt soms als luxeprobleem gezien. Want hoe zwaar kan verveling nou zijn? Velen zouden wíllen dat ze zich eens verveelden!

Bore-out is geen luxeprobleem

Het is het belangrijkste misverstand rondom bore-out: dat iemand per definitie te weinig te doen heeft. Een veel te eenzijdige benadering. Het kán meespelen: ik ken een geval, waarin iemand een bore-out kreeg doordat er lange tijd te weinig opdrachten binnen haar organisatie binnen kwamen. Maar dat is lang niet altijd het geval! Als ik over bore-out vertel, benadruk ik daarom altijd, dat het vaak gaat om innerlijke verveling. Je kunt genoeg werk om handen hebben, maar tóch verveeld raken doordat het werk geen beroep doet op je talenten, interesses en kwaliteiten. Je kunt daardoor te weinig van jezélf in het werk kwijt, doet niet de dingen die er voor jou wérkelijk toe doen en je verliest de verbinding. Het gebrek aan echte betrokkenheid zorgt er uiteindelijk voor dat je steeds meer verveeld raakt. En dat kan slopend zijn!

Meer aandacht voor bore-out

Het is tijd dat er meer aandacht en erkenning voor bore-out komt. Waarom? Tenminste 7% van de werknemers heeft een bore-out (Bron: Tedeschi, 2015, Swinnen, 2016).  Sneller herkennen van deze groep door de werkgever, betekent dat er sneller op in kan worden gespeeld. Dat is beter voor de gezondheid van de werknemers, maar voorkomt ook onnodig verzuim of productiviteits-verlies voor de organisatie.

Meer aandacht voor bore-out leidt er bovendien toe dat mensen het ook sneller bij zichzélf herkennen. Toen ik 3 jaar geleden de verbinding met m’n werk steeds meer verloor, had ik nog nooit van de term bore-out gehoord. Het gevolg was, dat ik zelf grondig ging onderzoeken wat er aan de hand zou kunnen zijn, en in welke richting ik een oplossing zou kunnen vinden. Ik ben hier nu dankbaar voor, omdat ik me daarom grondig in het thema werkplezier heb verdiept, en bore-out mijn specialisatie is geworden. Maar op dát moment wilde ik het liefst zo snel mogelijk een oplossing en had ik gewild dat ik de term kende.

Je passies en talenten als kompas

De bore-out legt ook een maatschappelijk probleem bloot. Dat veel mensen in een baan zijn beland die misschien wel zekerheid biedt, maar niet direct aansluit bij de eigen passies of talenten, komt ergens vandaan. In onze samenleving hechten we veel waarde aan zekerheid, en veel mensen maken daarom praktische keuzes. Niet zo gek: hebben we ooit geleerd, op school bijvoorbeeld, onze eigen dromen grondig te leren kennen? Is er aandacht besteed aan hoe we onze talenten verder konden ontwikkelen? Of hebben we geleerd te reflecteren op onze behoeften en waarden wat betreft werk? Voor het gros is het antwoord: nee. Velen van ons hebben daardoor dus ook geen kompas waarop ze kunnen varen bij het maken van (carriére)keuzes. Hoe kunnen we dan verwachten dat we werk vinden, dat feilloos aansluit bij onze passies en capaciteiten?

Signaal naar de samenleving

Het bestaan van de bore-out is dus tevens een signaal naar de samenleving. We mogen ons afvragen: biedt het onderwijs genoeg mogelijkheden voor mensen om zichzelf te leren kennen en de eigen talenten te ontwikkelen? Is er binnen organisaties naast het behalen van resultaten, genoeg ruimte voor de persoonlijke ontwikkeling en behoeften van medewerkers? En last but not least: voelen we ons als mens voldoende betrokken bij elkaar, om openlijk over passies en talenten te spreken, en elkaar hulp te vragen mee te denken over onze loopbaan…?

Het is mijn missie bore-out de aandacht te geven die ze verdient, en mensen die hiermee te maken hebben op weg te helpen naar meer plezier in hun werk. Wil je meer over bore-out lezen, kijk dan eens hier.

Kende jij de term bore-out? Heb jij zelf ooit in kaart gebracht welke passies en talenten je hebt? Of wordt hier op je werk aandacht aan besteed? Reageer hieronder!

Share This